Colourful Power

วันนี้ก็สอบเสร็จซักที เฮ้อ....ไม่เคยสอบเยอะวันแบบนี้มาก่อนเลยน้า...
กลับมาถึงบ้านก็ปล่อยผี นั่งระบายสีPhotoshopเล่น เย้!! อดใจมานานแล้ว

เวลาว่างของแหมวส่วนใหญ่แหมวจะชอบวาดรูป
แต่แหมวเห็นบางคนก็ชอบอ่านหนังสือ อย่าง แฮรี่ พอตเตอร์
หัวขโมยบารามอส นิยายรักเกาหลี เกานู้นเกานี้ เกามันทั้งตัวเล้ยยยย
(เกี่ยวมั้ยเนี่ย... -_- ")

แหมวก็อ่านหนังสือนิยายเหมือนกันน่ะ แต่ไม่ค่อยได้อ่านเป็นงานอดิเรก
เรื่องไหนสนใจ แหมวก็ซื้อมาอ่าน หนังสือที่แหมวมีทั้งหมด ก็...
"เงือกน้อยและเรื่องอื่นๆ" ของ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน
"เทพ นิยายกรีก" "พ่อมดออซ" ส่วนใหญ่แหมวอ่านพวกนิทานเทพนิยายมากกว่า
แล้วก็มี "เจ้าชายน้อย" เพิ่งมาอ่านหลังที่คนอื่นเค้าเลิกฮิตเรื่องนี้กัน
ครั้งล่าสุดตอนงานสัปดาห์หนังสือที่มหิดล แหมวก็ได้มาสองเรื่อง
"ขบวนการหมาจุด" แล้วก็ "ฉีกหน้ากากNและM" ของ อกาธา คริสตี้
หมาจุดนั่นน่ะ อ่านจบแล้ว แต่NกะMยังอ่านไม่ถึงไหนเลย....
แหมวไม่เคยอ่านเรื่องแนวสอบสวนมาก่อน แหมวก็เลยลองซื้อมาอ่านดู
ได้ยินว่าคนเขียนเรื่องนี้เค้าเขียนเรื่องแนวนี้อีกตั้งหลายเรื่องแน่ะ

ยังมีอีกเรื่องนึงที่แหมวชอบมากๆ เนื้อเรื่องและตัวละครน่ารักสุดๆอ่ะ
เรื่องนี้ล่ะ ที่แหมวจะมาพูดถึงกันในวันนี้

"12เดือนในอาณาจักรสีเทียน"
(Kureyon Oukoku no Juuikkagetsu)
เขียนโดย เรโซ ฟุคุนะงะ


เห็นรูปแล้วก็น่าจะรู้ว่าซื้อที่ไหน หุๆๆ

แหมวเห็นชื่อหนังสือบนปกแล้วแหมวก็คิด
"อาณาจักรสีเทียน....เคยได้ยินที่ไหนน่ะ"
แหมวก็เลยลองหยิบขึ้นมาเปิดอ่านผ่านๆดู แล้วแหมวก็ตัดสินใจซื้อมาอ่าน
อ่านไปอ่านมา แหมวก็เริ่มจำได้ ว่าเนื้อเรื่องมันคล้ายกับการ์ตูนที่แหมวดูตอนเด็กๆเลย
แหมวดูเป็นประจำเมื่อตอนเด็กๆ ป.6 หรือม.1 ก็ไม่แน่ใจ ผ่านไป5-6ปีแล้ว

เนื้อเรื่องตามนิยายที่แหมวอ่านก็มีอยู่ว่า
คืนก่อนวันปีใหม่ เด็กหญิงคนหนึงกำลังนอนสบาย
ก็ได้ยินเสียงเล็กๆดังขึ้นมา ก็เลยตื่นขึ้นมาดู ปรากฎว่า...
มีนายกกิ้งกาคามีเลียนกับสีเทียนทั้ง12แท่ง(คาดว่าจะเป็นรัฐมนตรี)
ทั้งหมดมาชุมนุมกันหารือว่า จะทำยังไงเมื่อพระราชา"สีทอง"
แห่งอาณาจักรสีเทียนหายตัวไป เพราะทนไม่ได้กับนิสัยเสีย
ทั้ง 12 ประการ ของพระราชินี"สีเงิน"
แล้วราชินีสีเงินมาถึงที่บ้านพอดี แล้วก็ชวนเด็กน้อยไปตามหาราชาสีทองด้วยกัน

นิสัยที่ไม่ดีที่ว่านั้นก็มี...

ทิ้งข้าวของกระจัดกระจาย ตื่นสาย  ชอบโกหก
ชอบโอ้อวด อยากได้ของทุกอย่าง เลือกกิน ดื้อรั้น
อารมณ์เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ขี้เหนียว ชอบโทษคนอื่น
ระแวง และ แต่งตัวนานเกินเหตุ

เอ่อ...แหมวเองก็มีข้อเสียแบบนี้สองสามข้อแน่ะ
เรื่องนี้ก็เป็นนิทานสอนใจเหมือนกันนา...
อ่านแล้วสนุก จินตนาการสร้างสรรค์ คลายเครียดดี
สนใจก็ลองหาอ่านละกันเน่อ ^^

เรื่องนี้ทำให้แหมวหวนนี้ถึงการ์ตูนที่แหมวเคยดูเรื่องนี้!!!
ชื่อเรื่อง "ดินแดนมหัศจรรย์" ฉายที่ช่อง3ทุกๆเช้า
หรือในชื่อญี่ปุ่น "Yume no Kureyon Oukoku"



แหมวตื่นขึ้นมาดูทุกเช้าเลย เป็นการ์ตูนโปรดตอนเด็กๆเลยล่ะ

แต่ตัวละครจะแตกต่างกันหน่อย
ในภาคการ์ตูนอนิเมนี้ ตัวเอกจะเป็นเจ้าหญิงน้อย
ชื่อ เจ้าหญิงซิลเวอร์ หรือ เจ้าหญิงสีเงิน
(แต่ช่อง3พากย์เป็นเจ้าหญิงชิลบ้าซะงั้น....)
และก็มีนายทหาร 2 คน ไม่สิ....2 ตัว เป็นหมูกะไก่ เดินทางไปอารักขาด้วย
ซึ่งต่างจากนิยายที่มีเด็กหญิงร่วมเดินทางติดตาม

เนื้อเรื่องก็แตกต่างเหมือนกัน
ประมาณว่า พระราชากับราชินี หรือพ่อแม่ของเจ้าหญิงนั่นแหละ
โดนเจ้าชายน้อยบุกเข้ามาแล้วก็สาปให้กลายเป็นหินในวันเกิดของเจ้าหญิง
แล้วเจ้าหญิงก็เดินทาง หาทางทำให้พระราชากับราชินีเป็นเหมือนเดิม

แต่หลังๆเจ้าชายน้อยก็เริ่มกลับเข้ามาเป็นพวกเดียวกันแหละ
แหมวก็ไม่รู้ว่าทำไม เพราะบางวันแหมวก็ไม่ได้ดู เพราะตื่นช้าไปบ้าง
ตื่นมาก็ไปค่อนเรื่องแล้ว

ลืมไป ตัวละครก็มีเพิ่มเหมือนกัน เช่น

คุณผักทั้งสิบสองคน
.....กับเจ้าชายน้อย(รูปบนก่อนหน้านั้น)ที่พูดถึงนั่นแหละแต่ไม่รู้ว่าชื่ออะไร


แล้วก็เทพแห่งความตาย(ตัวร้ายของเรื่อง)


และก็มีเรื่องของ เจ้าชายข้าวปั้น กับ เจ้าหญิงแฮมเบอร์เกอร์ด้วย

นี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของการ์ตูนที่แหมวดูน่ะค่ะ
ลองไปดูกัน!

รูปมันมีเยอะกว่านี้ แต่แหมวจะเลือกรูปจากตอนที่
ตรงกับในหนังสือก็แล้วกันน่ะ แหมวว่าเท่านี้ก็เยอะแล้วนา...
เอาพอหอมปากหอมคอล่ะกันเนอะ ^^

จริงๆแล้ว แหมวก็รู้จักตัวละครพวกนี้ตั้งแต่ยังไม่ได้ดูเรื่องนี้เลย
รู้จักมาจากหนังสือแต่งตัวตุ๊กตาของเรื่องนี้เองแหละ
เห็นมันน่ารักก็เลยซื้อมาตอนป.4 ป.5 ตอนมีงานหนังสือที่โรงเรียน
ชื่อภาษาไทยเขียนว่าอะไรรู้มั้ย!!!
"ยูมิโนะ และผองเพื่อน"
......
ตอนนั้นแหมวไม่รู้จักการ์ตูนเรื่องนั้นก็นึกว่า
เด็กผู้หญิงในชุดแดงนั้นชื่อยูมิโนะ
แต่พอการ์ตูนและนิยายเรื่องนี้ ผ่านหูผ่านตาแหมวแล้ว ก็ค้นพบว่า!!
เค้าเอาชื่อเรื่องสามพยางค์แรกมาตั้งเป็นชื่อซะงั้น
"Yume no Kureyon Oukoku"
ฮิๆๆ แหม่...ทำไปได้....
ชื่อเรื่องนี้แปลเป็นไทยก็น่าจะชื่อว่า
"ดินแดนแห่งความฝัน อาณาจักรสีเทียน"
แหมวก็ไม่แน่ใจน่ะ ไปแปลต่อจากภาษาอังกฤษที่แปลจากญี่ปุ่นมา
ตัวเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องภาษาญี่ปุ่นเท่าไร

ทั้งหมดก็คือเอนทรี่ของวันนี้ล่ะ ฮ้า....
นึกอยากจะเขียนเรื่องนี้ตอนวันสอบแล้วล่ะ

มาตบท้ายด้วยเพลงจบของเรื่องนี้ล่ะ
อยากบอกว่า เพราะมากๆ แล้วก็ชอบมากๆ
แหมวนะ ชอบมานั่งฟังเพลงนี้ให้จบก่อนที่จะไปโรงเรียน
อยากฟังเต็มเพลงก็ไปดูตรงนี้ได้

แต่ทีนี้แหมวจะเอาอันที่แหมวดูตอนเด็กๆ(ท่อนเดียว)มาเน่อ
ลองฟังดูน่ะ

แล้วเจอกันเอนทรี่หน้า สวัสดี

 

Screenshots credit : http://www.toei-anim.co.jp/tv/crayon/